De Brakel

Herkomst: In documenten uit 1416 vindt men terug dat ‘de Brakel’ al rond 1400 goed gekend was in de streek rond Oudenaarde en Nederbrakel. In deze geschriften kan men lezen dat er op de plaatselijke markten in de regio Aalst, Zottegem, Geraardsbergen en Ninove een levendige handel bestond van hoender uit de streek. Vanuit deze bakermat heeft ‘de Brakel’ zich dan langzamerhand verspreid naar andere streken. In 1898 werd de eerste ‘Brakelclub’ opgericht in Nederbrakel en in dezelfde periode maakte men werk van een officiële standaard van de Brakel, waardoor er meer eenheid tot stand kwam. Na de tweede wereldoorlog liep het aantal Brakels zeer sterk terug en in 1969 was de situatie zo erg dat men de resterende Brakels in België op één hand kon tellen. Na een dringende oproep aan de bevolking langs de pers om alle overblijvende Brakels samen te brengen, kwam er niet veel reactie. De dieren waren bijna allemaal verdwenen. Op 7 maart 1971 werd de huidige ‘Speciaalclub voor de Brakelhoen’ opgericht. Alle resterende materiaal van zilverbrakels werden samengebracht, 2 hennen, een gaan uit Duitsland en nog eens twaalf eieren. Daarnaast had men ook nog één goudbrakelhaan weten te bemachtigen. Een wonder geschiedde. Vanuit dit handjevol dieren werd de Brakel terug opgebouwd.

Eigenschappen: De Brakel is statig, fier en mooi landhoen dat gehard is en bestand tegen de wisselvalligheid van ons Belgisch klimaat. Ze zijn zelfden ziek en met weinig tevreden. Een minimum aan verzorging, toezicht en onderhoud staat garant voor een dagelijks vers eitje. De leg is voor een sportras bijzonder goed en bedraagt om en bij de 200 krijtwitte eieren per jaar die 60 à 65 gram wegen. Daar staat wel tegenover dat broedsheid weinig voorkomt en dat een brakelkloek met kuikens een zeldzaamheid is. Ze zijn uitstekend in staat om te vliegen en daarom worden ze best niet gehouden in een beperkte ruimte. Wanneer de dieren over voldoende scharrelruimte beschikken, zullen ze weinig neiging vertonen om over de omheining te vliegen. Wanneer men zijn dieren dagelijks voldoende aandacht schenkt en er vertrouwelijk mee omgaat kan men ze zelf volledig handtam maken.

Uiterlijke kenmerken: Het lichaam is rechthoekig met een diepe borst en flink ontwikkeld achterlijf. De staart is zowel bij de haan als de hen mooi gespreid. Een volwassen haan weegt ongeveer 2,5 kg en een hen 2,2 kg. De Brakel is een ras met veel pigmentatie. De oogkleur dient zo zwart mogelijk te zijn en bij beide geslachten en de hen vertoont dikwijls donkere tot zwarte vlekken op haar kam wat een typische raseigenschap is. Deze kam dient trouwens groot te zijn en naar één zijde om te vallen terwijl de kam van de haan tamelijk groot is en rechtop staat. De oren van beide geslachten zijn wit, maar bij de hen ligt er dikwijls een lichte parelmoerachtige glans op. De loopbenen zijn leiblauw.

Kleurslagen: De typische bandtekening van de Brakel is uniek en de gebande kleurslagen zijn dan ook de meest populaire. Vooral de zilver kleurslag is vrij goed ingeburgerd. Daarnaast is de Brakel ook erkend in goud, citroen, goud witgeband (vroeger ‘witgebloemd’), wit, zwart, blauw en gezoomd blauw. Recent werden ook citroenwitgebande Brakels gefokt. Deze volgen momenteel een erkenningsprocedure.

Status: Tamelijk verspreid. Vooral de zilverbrakel wordt tamelijk gehouden in Vlaanderen, maar komt ook voor in Wallonië, Nederland en Duitsland. De goudbrakel is momenteel duidelijk op z’n retour en wordt zeldzaam. De andere gebande kleurslagen zijn allemaal zeldzaam en de effenkleurige zijn zelfs zeer zeldzaam.

Menu

Contact en openingsuren

Dienst vrije tijd en communicatie
Marktplein 1
9660 Brakel
Toeristisch infokantoor

055 214 294
gary.denooze@brakel.be

Openingsuren

Momenteel gesloten voor publiekOpnieuw open op dinsdag 9 augustus 2022 van 8.30 tot 12.00 uur


Meer openingsuren

Pin It on Pinterest