Het graf van de familie De Croo – Faingnaert A3 – 6 – 1-2 (MIC-10)
Hardstenen grafmonument op een met hardsteen afgeboord grafperk. Opstaande achterwand in hardsteen, bekroond met een kruis met afgebogen zijarmen. De centrale plaat, waarop de tekst gebeiteld is, is aan beide zijden afgeboord met een zuil waarin mooie roosjes zijn uitgekapt. In de christelijke symboliek verwijst de roos zowel naar Maria als naar het lijden van Christus. Voor de opstaande achterwand is er een bloembak. De tekst op de grafsteen: “FAMILIE / DE CROO – FAINGNAERT / MR ALOIS DE CROO / 1878 -1945 / ECHTGENOOT VAN / MVR IRENE FAINGNAERT”. Onder de tekst zijn twee vakjes voorzien voor het geboorte- en overlijdensjaar van Irène Faingnaert maar die zijn niet ingevuld. Ze is er immers niet begraven en rust op de begraafplaats van Opbrakel.
Aloïs De Croo was de zoon van Joseph en Ferdinanda Van Den Broeke en kleinzoon van Charles- Louis De Croo. De afstammelingen van Charles-Louis kregen het voorvoegsel “Charles Croots” een tak van de familie De Croo. De broer van Charles, Franciscus De Croo, vormde de tak van Herman De Croo. Aloïs had twee zussen, Maria Philomena en Anna Theresia, die allebei kloosterzuster werden in de Congregatie van Sint-Franciscus te Opbrakel. De oom van Aloïs, Petrus of Pieter De Croo was pauselijke zoeaaf.
Na zijn huwelijk bleef Aloïs in het ouderlijk huis wonen in Michelbeke. Hij ging in de politiek als opposant van de tak van Francies De Croo. Bij de verkiezingen van 1921 won zijn lijst met vier zetels tegen twee voor de lijst van Francies De Croo. De familie De Croo was gesplitst in twee kampen met een verschillende politieke opvatting. Emiel De Vos werd verkozen op een derde lijst en kreeg de laatste zetel. Er waren toen immers vijf lijsten voor zeven te begeven zetels. Op 30 augustus 1921werd Aloïs De Croo burgemeester van Michelbeke en hij bleef dat tot einde 1932. Hij werd toen opgevolgd door Achiel Coppens. Bij de bevrijding op 3 september 1944 dacht Aloïs dat de Duitsers weg waren en Vlaamsgezind als hij was stak hij de Vlaamse Leeuw uit op de kerktoren. Hij kreeg op zijn donder van de buren wegens zijn voortvarendheid want een Duitse colonne denderde de Lepelstraat naar beneden en ze hadden schrik voor represailles. Blijkbaar was het de colonne die op de Kleiberg op de vlucht was geslagen voor een Engelse tank en via Michelbeke naar Zottegem reed waar er een treffen was met een Engelse vlammenwerper.
Aloïs De Croo huwde met Irène Faingnaert, dochter van Petrus en Rosalia Van Maeldergem van het Hof ten Bossche in Opbrakel. Ze woonden in de huidige Guido Gezellestraat en kregen er drie kinderen. Marie Rosalie De Croo trouwde met Elstenaar Edmond Backaert. Bij de verkiezingen van 24 november 1946 was Edmond kandidaat in Michelbeke, maar het echtpaar nam het Hof ten Bossche over in Opbrakel en ze verhuisden naar daar, waardoor zijn politieke carrière in Michelbeke zeer kort was. Ook in Opbrakel ging Edmond in de politiek en hij werd er burgemeester van 1964 tot de eerste fusie van Brakel in 1970. Hij was de laatste burgemeester van Opbrakel. Bij de eerste verkiezingen voor de fusiegemeente Brakel was Edmond Backaert verkozen en hij zou schepen worden. Doordat er klachten waren over het verloop van de verkiezingen werd de nieuwe gemeenteraad pas geïnstalleerd op 15 april 1971 en toen was hij al overleden en kreeg Roger De Wolf het schepenambt. Raf Backaert, de oudste zoon van Edmond die het bedrijf overnam, ging ook in de politiek en werd schepen van Openbare Werken.
