Een dorp met een geurtje aan. Die faam heeft Parike te danken aan de weerspannige Gentenaars, die in hun strijd tegen de Bourgondische hertog Filips de Goede het dorp in 1453 gewoon in de fik staken. Hoewel het niet veel meer kan geweest zijn dan een veredelde straat was de nederzetting in 866 al in een document vermeld. De dorpsnaam zou afkomstig zijn van het Ligurische ‘Parnankom’, wat een door sparren of balken afgescheiden ruimte moet geweest zijn. Parike brandt nog altijd. Al heeft dat niets met Filips de Goede en de Gentenaars te maken. Om de traditie van een oud heidens volksfeest in ere te houden, wordt op de Parikeberg ieder jaar het ‘Walmkebrand’ aangestoken, een groot vuur dat de kille winter afsluit en een nieuwe lente verwelkomt. Parike ligt langs de gewestweg Brakel – Geraardsbergen en de verkeersdrukte langs die weg heeft ervoor gezorgd dat het gehucht in de tweede helft van de 20ste eeuw zienderogen is gegroeid.
Sint-Lambertuskerk het pittoreske kerkje is in 2007 nog helemaal gerestaureerd en geverfd. De bedekking van de verschillende dakpartijen is helemaal vernieuwd met leien uit Gallicië en er is een nieuwe torenspits geïnstalleerd. Er is in het verleden vaak aan de kerk gewerkt. De eigenlijke kerk zou in het midden van de achttiende eeuw in classicistische stijl zijn opgetrokken, maar heeft daarna veel wijzigingen ondergaan. Het ommuurde kerkhof heeft de vele verbouwingen overleefd.